
تو صمیمی تر از آنی که دلم میپنداشت / دل تو با همه آینه ها نسبت داشت
تو همان ساده سرسبز نجیبی که / خدا در میان دل پاکت ، صدف آینه کاشت . . .
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
با عشق دوست ماند و با یار بیقراری / از دوست درد ماند و از یار یادگاری . . .
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
خواهم که سری باشم ، تو تاج سرم باشی / تا خاک رهی باشم ، تو رهگذرم باشی . . .
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
نام تو را تا میبرم قلبم غریبی میکند / چشم انتظاری در دلم ، درد عجیبی میکند . . .
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
من اگر کسی رو داشتم دیگه در به در نبودم / با غم غربت و اندوه دیگه همسفر نبودم . . .
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
بقيه در ادامه مطلب