ابرهاي ماژلان

ماژلان

  نخستین ستاره شناسان در اروپا وآسیا می زیسته اند. آنها بیشتر می توانستند نیمکره شمالی آسمان را مشاهده کنند. فرد ینالد ماژلان ، کاشف پرتغالی بود ، که  پانصد سال پیش ،دریای جنوب را پیمود و دو کهکشان مشاهده کرد.

این دو کهکشان به ابر ماژلانی بزرگ وابر ماژلانی کوچک موسومند.

بقيه در ادامه مطلب ...

ابر پاره های ماژلان :

د ر نيمکره ی جنوبی آسمان هيچ  ستاره  برجسته ای  زينت بخش قطب جنوب آسمان نیست.

ستاره هااز شام  تا بام برگرد قطبی بی ستاره می گردند.درشبهای آرام  تاريک و بی ابر،  کهکشان چون شط آرامی در دست آسمان جاری است.دراین میان سهيل با وقار تمام  ـــ  می درخشد ، زيرا پس از شعرای يمانی پرنور ترين ستاره آسمان است. ميان سهیل وتن بی ستاره ی قطب جنوب ، پاره ابری است که گویی آن را ازتن آسمان بريده اند. ساکـنان جزایرپولینزی این پاره ابر آسمانی را ماهـوی زیرین می خوانند. ماهــو به معنی مه است.

آنطرفتر، نزدیک به، قطب ماهــوی زبرین جای دارد که کوچکتر وکم فروغـتر است. منجمان این تکه ابرهای آسمان را،ابرهای ماژلان نام گذاری کرده اند. ابرهای ماژلان از جنوبي ترين نقاط ایران هم مريی نیستند . برای دیدن آنها باید دست کم به عرضهای جغرافيايی 15 تا  10شمالی (مثلا به باب المندب) سفر کرد.دريا نوردان وسياحان قدیم عرب که از ديرباز به سواحل شرقی آفريقا رفت وآمد می کردند با اين ابرهای آسمانی آشنا بورند. نخستين ــدريانوردان غربی که قاره آفریقا را در اوايل قرن شانزدهم دور زدند، آنها را((ابرهای دماغه))می نامند زیرا هرچه به دماغه اميد نزديک می شدند وضوح برجستگيشان بيشتر میشد.

اما اين حرفها هيچ ربطی به ماژلان ، که نامش بر اين ابرها نهاده شده،ندارد.ظاهرا ماژلان دريانوردنه ازديگران منجم تر بوده ونه ادعايی نسبت به کشف اين ابرهای آسمان داشته است.

مرتبط باموضوع :